Toen ik begon met daten — zo’n vijftien jaar geleden — nam ik ze altijd mee: condooms.
Niet omdat seks het doel was, maar omdat ik al snel merkte dat het kon gebeuren. Ook op eerste dates. Bovendien ging ik ervan uit dat elke vrouw dat zou willen: bescherming.
Of dat goed of fout was weet ik niet. Wat ik wél weet: ik liet de keuze vrijwel altijd bij de vrouw met wie ik was. Zonder condoom voelde voor mij simpelweg beter, en ik durfde het risico meestal aan. Als er vragen kwamen over mijn seksleven — wat lang niet altijd gebeurde — was ik daar eerlijk over. Ja, er waren vrouwen geweest met wie ik onveilig had gevreeën. Dus legde ik de rubbers klaar, in de veronderstelling dat erom gevraagd zou worden.
Maar mijn datingleven liep anders dan ik had verwacht.
In de praktijk gebeurde er van alles, maar veilige seks was eerder uitzondering dan regel. Sommige vrouwen verwijderden de condoom zelf tijdens de daad. Andere keren begonnen we na een korte aarzeling gewoon zonder. En misschien nog het meest opvallend: vaak werd er niet eens over gesproken. Het gebeurde gewoon. Slechts zelden was er een duidelijke eis — en dan deed ik hem zonder discussie om.
In al die jaren heb ik me regelmatig laten testen op SOA’s. Gelukkig altijd met een goede uitslag. Ik weet dat ik risico nam. En net zo goed namen de vrouwen risico met mij. HPV zal ongetwijfeld wel eens een rol hebben gespeeld, iets wat zeker voor vrouwen niet onderschat moet worden. Meestal ruimt het lichaam het op. Maar niet altijd. Toch werd dat risico in verreweg de meeste gevallen opzijgeschoven. Ik schat: in zo’n 85 procent van de keren was er onbeschermde penetratie.
Vaak heb ik me afgevraagd waarom vrouwen dat risico met mij aangingen.
Was het verlangen? De behoefte aan huid-op-huid na lange tijd zonder seks? Mijn uitstraling — betrouwbaar, rustig, “veilig”? De leeftijd, meestal veertig plus? Of de veronderstelling dat ik geen deel uitmaakte van een risicogroep, omdat ik “maar met enkelen” onveilig had gevreeën?
Misschien was dat naïef. Van mij — maar net zo goed van hen.
Veel vrouwen waren boven de veertig. Sommigen niet meer vruchtbaar, anderen slikten de pil. Vaak zeiden ze weinig te daten of weinig seks te hebben. Inmiddels weet ik dat dat niet altijd klopte. Er is ook tegen me gelogen.
De laatste jaren nam ik de condooms niet eens meer mee. En eerlijk is eerlijk: ik vrij liever zonder. Als een vrouw wél voor bescherming kiest, besluit ik soms om niet te penetreren. De keren dat ik het toch probeerde met condoom, voelde het onhandig en mechanisch. Het haalde de zin er volledig uit.
We worden opgevoed met het idee dat veilige seks vanzelfsprekend is. Zeker bij nieuwe contacten. En toch blijkt er iets te zijn dat sterker is dan opvoeding, kennis of gezond verstand. Verlangen. Moment. Lichamelijkheid. Stilzwijgende instemming.
Het heeft me verrast.
Het heeft me ook plezier gegeven.
Maar het liet en laat me niet onberoerd.