De kortste dag van het jaar. Het begin van de winter. Ik ben 56. Voorlopig schrijf ik onder een pseudoniem. Of ik mijn identiteit later bekendmaak, weet ik nog niet. Dat mag gaandeweg ontstaan.

Op deze plek schrijf ik over liefde, seks en relaties. Niet om te onderwijzen of te overtuigen, maar om te delen wat ik heb meegemaakt, gezien en geleerd. Misschien zet het je aan het denken. Misschien herken je iets. Misschien moet je ergens om lachen. En als er onderweg een taboe wat zachter wordt of een vooroordeel verschuift, dan is dat voor mij al veel waard.

Ik noem mezelf Erosido. Een samenvoeging van Eros en Cupido. Ik ben zeker geen god, noch een mythische figuur — wel iemand met ervaring. Deze zit niet in aantallen, maar in relaties, gesprekken, nabijheid en afscheid. In het delen van een bed, een huis en een leven, met vrouwen van verschillende leeftijden, ouder en jonger. Wat ik schrijf komt voort uit die ervaringen. Ze zijn echt, geleefd en gevoeld.

Op dit moment zit ik niet in de meest gemakkelijke fase van mijn leven. De meest intense liefde die ik heb gekend, is recent geëindigd. Er is rouw en er is een richtingsverandering in de liefde gaande. Financieel is het zoeken. Mijn manier van wonen en werken wijkt af van wat gebruikelijk is. Schrijven helpt me om te blijven staan. Het is een fijne ontspannende bezigheid voor mij. Het onderwerp liefde — in al haar vormen — houdt me meer bezig dan wat dan ook. Dat is naast een paar andere passies altijd zo geweest.

Veel van mijn ontmoetingen en relaties vonden plaats na mijn veertigste. Ze brachten me zelfkennis, inzicht in vrouwen, seks en liefde. Ik had die wijsheid graag eerder gehad. Tegelijk weet ik: ze kon alleen ontstaan door het leven zelf.

Voor nu is dit genoeg.
Je bent welkom om mee te lezen.